İnsan hakları sorunlarının, bölgesel ve uluslararası insan hakları enstrümanları ve anayasal hükümler ışığında öncelikle iç hukukta giderilmesine yönelik felsefeden hareketle Bilkent İHM, insan hakları alanındaki bilimsel çalışmalara katkıda bulunmayı temel hedef olarak belirlemiştir. Bununla birlikte, İHM hakların bütünselliği, birbirine bağlılığı ve birbiriyle ilişkisini dikkate alan bir perspektifle yalnızca insanların haklarını gözeten değil, insan dışındaki hukuk kişilerinin haklarını da savunan bir bilimsel anlayışa sahiptir. Bilkent İHM, kuruluş yönetmeliğinin gereği olarak, tüm faaliyetlerinde toplumsal cinsiyet eşitliğine saygıyı gözeten çalışma ilkelerini benimsemektedir.
Amaç
Bilkent İHM’nin amaçları Yönetmeliğin 5 inci maddesinde “bilimsel yöntemler ışığında ve disiplinler arası bir yaklaşım izleyerek ulusal, bölgesel ve uluslararası hukuk alanındaki düzenlemeler çerçevesinde, insan haklarının tanınması, korunması, uygulanması ve geliştirilmesine katkıda bulunmak için teorik ve uygulamaya yönelik araştırmalar yapmak, eğitimler düzenlemek, ilgili diğer çalışma ve projeleri yürütmek” şeklinde belirlenmiştir.
Vizyon ve Misyon
Bilkent İHM yukarıda belirtilen amaçları gerçekleştirmek amacıyla ağırlıklı olarak araştırmaya yönelik faaliyetler yürütmekte, araştırma faaliyetlerinin uygulamaya yön vermesine gayret etmektedir. Bu amaçla sivil toplum ve kamu kurumlarıyla, insan haklarının güçlendirilmesine yönelik ortaklıklar geliştirmeyi hedeflemektedir. Bilkent İHM’nin gerek yurt içindeki gerek yurt dışındaki emsal merkezler ve ilgili kurum ve kuruluşlarla iş birliği öncelikleri bulunmaktadır.
Kuruluş Felsefesi
Bilkent İHM’nin kuruluş felsefesi, insan hakları ilke ve normlarının korunması ve yerine getirilmesi sorumluluğunun, Anayasa ve uluslararası yükümlülükler dahil ilgili hukukun etkin uygulanması sağlanarak öncelikle – ve ilk aşamada – ulusal makamlar tarafından üstlenilmesi anlayışına dayanmaktadır. İnsan hakları ilke ve normları ulusal makamlar tarafından ne kadar özümsenirse toplumda insan onuruna yaraşır bir yaşam standardı yerleşecek ve yargıya da o kadar az iş yükü düşecektir. Bu bağlamda yargının düzeltici adalet rolünün son çare (ultima ratio) olduğu anlayışı, bu felsefenin bir yansıması olarak görülmektedir